Benimle ve benden bi parça içimde atan ve yine bana tutunan aslında..Ne kadar dışlasada,aynı ama apayrı içimin dışa vurumu,sussamda çıglık atan sonsuzluk işaretimm.Karanlığıma inat hep yanan ışıgımm,hep gülen maskemin altındaki gerçekk..Ters orantım ve yinede hep olması gerekenimm..Varlıgımın özü ve tabiki tabiatım doğası..Sıra sende;
Kendine iyi oldugunu tekrar edip; aynı yola bakıp kalan bünyeme inat,istedigimde kötü olabildiğimi anladıgımda çokta küçük değldimm..İçimdeki kötüyü görüp, dışımdaki iyiye o kadarda masum olmadıgımı anlatıyorum..İşte gerçek yüzleşmemi şimdi yapıyorumm..Bilinçli empatim..İçimdekini dışımla tanıştırıyorumm..Yetişkin evciliğime bi son veriyorumm..Çamurla yaptıgım kurabilereimin hayatıma bi önem katmadığını ,aslında o kadar da özel ve güzel olmadığını kabul ediyorummm..Artık ne büyüyüp topuklu ayakabı giymek istiorum nede küçülüp parkta oyun oynamakk..Sadece oldugum yerdenn gördügüm dünyama yetebilmekk..benim dünyam diyebilmekk..
Çok okuyunca hep çokmu yazar insan..?
Sanmam..deli gibi yazasım var..
eğer böyle yazarsan benmde deli gibi okuyasım gelir o yzden deli gibi yazman içinb sana ısrar edebilirm... muhtesem bir yazı.
ReplyDelete